Автор: zmc_piksel_dev

Приказ на случај на пациентка со акутен абдомен поради инвагинацијана тенкото црево со волвулус – негово увртување

Пациентка на 42 годишна возраст, хоспитализирана во Специјална болница за хируршки болести „Филип Втори“ , со знаци за акутен абдомен.

Анамнестички податоци кај пациентката : Силни болки во стомакот кои траат една недела . Подување на стомакот, гадење, повраќање. Последните три дена постои крварење во испразнокот од аналниот канал – ректорагија. Физикалниот преглед ја покажа следната состојба.Стомак над нивото на градниот кош, силно дистендиран, болно дифузно осетлив, со назначена мускулна ригидност во долните партии. Перисталтика аускултаторно отсутна. Присутен facies abdominalis.РТГ нативна на стомакот и МСКТ на абдомен покажуваат присутни хидроаерични нивои на тенките црева, со нивна силна дистензија.

Поставена абсолутна индеикација за оперативна интервенција и болната е оперирана.Интраоперативен краток наод
– Тенкоцревен волвулус- Инвагинација на jejunum во ileum, во должина од скоро 1 метар.- Волвулус на тенките црева која мануелно се разрешува со деторквација на цревата.- Дезинвагинација на тенките црева по која се гледа гангрена на инвагинираниот дел ( 1 метар).

Инвагинацијата престанува на место каде постои голем интралуминален полип-големина на мандарина.
– Ресекција на повеќе од 1 метар тенко црево- Аборалниот дел на тенкото црево ( Ileum ) слепо се затвора- Оралниот дел на тенкото црево ( Jejunum ) се вади како привремена терминална јејуностома на предниот абдоминален ѕид.
Постоперативниот тек уреден, стомата функционира.Пациентката отпуштена во добра општа состојба и уреден локален наод на стомакот. По месец дена реконвалесценција, пациентката е повторно примена и оперативно направена дејејуностомија и воспоставување на целосен континуитет на тенките црева со термино-терминална јејуно-илеоанастомоза.
ЗаклучокАкутните состојби во абдоминалната празнина бараат правовремена и брза дијагностика и оперативно лекување.Кај илеусните состојби од било која природа, по отстранување на причината, секогаш е потребно да се даде извесен период за опоравување на дистендираниот дел од цревата со креирање на привремени стоми, а во втор акт воспоставување на целосен континуитет на дигестивниот систем со различен тип на анастомози, во зависност од моменталната состојба.
Д-р Бошко Ставревски, абдоменален хирург

Прва награда за нашата лаборантка Емилија Трајковска

На 43-тите Меѓународни октомвриски средби на медицински лаборанти учество зема и Специјалната болница по хируршки болести „Филип Втори“ . Болницата ја претставуваше Емилија Трајковска, медицински лаборант, која имаше постер презентација на тема „Зголемено ниво на тироксин – причина за предкоморна аритмија“. За овој труд Трајковска ја доби првата награда која и обезбеди учество на „Деновите на лабораториска дијагностика на Р.Србија“ кои годинава се одржуваат на Тара и имаат меѓународен карактер. Ова прзнание е уште едно во низата, кои ги добива тимот на „Филип Втори“ во изминативе 15 години.

Стручниот текст за овој случај и по 14 години е еден од најчитаните и најцитираните во светот на кардиохирургијата

„ Д-р Митрев беше единствениот кој се нафати да ме оперира и да ја извади кучешката тенија од моето срце, не само што ми го спаси животот туку ми понуди и работа во неговата болницата, благодарение на него денеска сум и жив и вработен“.Со оваа реченица нашиот колега Кире Илиоски одговорен на болничарите во „Филип Втори“, раскажува за едно големо премрежје во неговиот живот. Ретко се случува Ехинококовата циста (кучешка тенија) да се „вгнезди“ во човечкото срце. Кире немал никакви симптоми кои укажувале , предупредувале дека нешто не е во ред . На рутинска контрола за време на отслужување на воениот рок , лекарите виделе дека нешто не е во ред. На ехо преглед ја откриле кучешката тенија .Според нивна претпоставка таа живеела во неговото срце околу 5 години.

„Тоа беше шок и за мене и за моите блиски, бев момче имав само 20 години , сите бевме збунети, живеев со тој паразит во моето срце а не чувствував ништо, максимално физички активен, мислев дека сум здрав, не не било така. Ја прифатив вистината, се соочив со тоа и знаев дека мора час поскоро да се ослободам од тоа. Имав неколку испитувања, лежев во воена болница , бев три пати и во Германија но никој не се нафаќаше да го отвори моето срце и да ја извади Ехинококовата циста . Ризикот беше голем а исчекувањето ја зголемуваше неизвесноста. Стапивме во контакт со д-р Жан Митрев, тој тогаш се уште работеше во Германија, советот од него беше да не се оперира додека не си оформи капсула околу неа, заради тоа земав лекови. Терапијата ја примав околу година ипол, како што ми рече д-р Митрев ,веќе беше ппдготвена за де се отстрани без последици по моето здравје. По отворањето на специјалната болница „Филип Втори“ се договоривме за операција , моето срце бешево рацете на д-р Митрев. Во разговорите со него добив верба дека операцијата ќе има добар крај не се плашев, со душа чекав да дојде денот 27 март 2001 година, ден на операцијата.

Состојбата на Кире ја објаснува д-р Тања Анѓушева медицински директор на „Филип Втори“ која се грижела и го лекувала Кире постоперативно како одговорен лекар во одделот на интензивна нега:„Ехинококовата циста се наоѓаше во мускулот на предниот ѕид од левата комора и притискаше врз левата предна десцедентна артерија, тоа е артерија која што го храни предниот ѕид со крв, со што го пореметуваше хранењето на истата . Бидејќи цистата беше многу голема, шуплината на левата комора кај Кире беше толку мала што тој континуирано страдаше од недоволно снабдување на крв на сите органи во неговиот организам. Значи интраоперативно се извади Ехинококовата циста, операцијата беше правена во присуство на специјален хипертоничен раствор ,тоа е раствор со голема концентрација на шеќер за да сите оние живи клетки од Ехинококовата циста кои што постојат, да се уништат за да се спречи ново растења на нова таква циста. Самата операција бара голема вичност на операторот а исто така и одлично знаење на луѓето кои се со него и во постоперативната нега и водење на пациентот.

Опасноста беше огромна бидејќи при вадење на цистата можеше да се пресече главната артерија што го храни левиот мускул и да се предизвика вештачки инфаркт и срцева слабост, кое би значело смрт за пациентот. И затоа многу од центрите го одбиле за оперативно лекување . Операцијата беше неминовна , бидејќи цистата се наоѓаше во близина на самата крвна артерија. Со растењето на цистата може да врасне во крвниот сад на срцевиот мускул и да се прошири нис целиот организам и да предизвика сепса и шокова состојба и пациентот да почине. Правилното и професионално следењето е од многу голема корист затоа што тој временски период ја верифицира успешноста на техниката на неговото лекување. Како што гледате и 14 години потоа Кире е здрав, живее нормално и ние сме горди што го имаме како дел од тимот на „Филип Втори“, изјави д-р Анѓушева. Кире денеска има 37 години , татко е на две малолетни деца миомче и девојче на возраст од 5 и 3 години, среќен во кругот на најмилите, поддршката од сопругата ја има постојано. Секој слободен ден го поминуваат во заеднички часови, на места кои им даваат моменти за релаксација и одмор. Спомените секогаш го навраќаат во неговото родно Кривогаштани кое го посетува многу ретко. На работа е почитуван колега, одговорен на болничарите . Повеќе од 13 години Кире се грижи за болните во „Филип Втори“ исто онака како што за него во 2001 се грижеше медицинскиот персонал на оваа болница.

Стручниот текст за овој случај е даден со елоквентен приказ на техничката постапка и презервацијата (односно заштита на мускулното ткиво) така што секој кардиохирург кој што се бави со таа проблематика може да го види и да го примени во пракса на пациент кој што би му се јавил во секојдневието .Стручниот текст за случајот на Кире и денска после толку години е еден од најчитаните во светот на кардиохиургијата. Ова го покажуваат статистиките на светските стручни здруженија. Горди сме што овој случај на нашиот Кире е еден од најцитираните текстови.Текстот со стручниот приказ можеде да го видите на следниот линк

http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=0fcf799d2c194705ca83ab0da571affcc1c76a141188944c
http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=a242170f61759ef4f873f6fb05f399a241ca0009e02011b5
http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=9878821efb959aefc71728071cf1eaa46c5b58e007555a15
http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=a21e694b2ec03abcfff979079c2150d724f2542517495183

http://biomedupdater.com/?&kwr=+2006/6:2015/12[publicationdate]+[[Note:+you+can+edit+the+PublicationDate+and+resubmit+this+query.]]+e8fhef75fd052e2dd722dec4514326e5e09babf41c727f0cb7edac9912595e1ee4dfaf8539e911e7828e6d437edaa6bb781df011a86ed376bfab11a45027e0a059d1d9b5947866b1b3e513e3f41e6cbd6ef527c36812042cc9f9882e79c669bf2a5a5e8de7177ce3c9beda8ebd78e0edfa490130e7a4c82d539c0f6b808cd594c27ca0bd4849552a6c724543451b4e6b44bccc4c01a48668244f451870d2455dc389c490a2g45c&cmpgp1026Uet1027Ul=ICD51026TET685999042&fwpmd=301&dt02=&sbr=13751188300028371964124128340558c9ea3e6115b28afc783268e34b4cb691454&ndpct=820663469a0bcce605bc512eb95be22e0dfe8bbe3c5b11d3112e64cafcb2a944&lttl=List+1:+Top+Articles,+Since+2006+(publication+date+of+the+domain+article),+in+the+Domain+of+Article+16318934+and+Keyword+’cardiosurgery’

Стручниот текст за овој случај и по 14 години е еден од најчитаните и најцитираните во светот на кардиохирургијата

„ Д-р Митрев беше единствениот кој се нафати да ме оперира и да ја извади кучешката тенија од моето срце, не само што ми го спаси животот туку ми понуди и работа во неговата болницата, благодарение на него денеска сум и жив и вработен“.Со оваа реченица нашиот колега Кире Илиоски одговорен на болничарите во „Филип Втори“, раскажува за едно големо премрежје во неговиот живот. Ретко се случува Ехинококовата циста (кучешка тенија) да се „вгнезди“ во човечкото срце. Кире немал никакви симптоми кои укажувале , предупредувале дека нешто не е во ред . На рутинска контрола за време на отслужување на воениот рок , лекарите виделе дека нешто не е во ред. На ехо преглед ја откриле кучешката тенија .Според нивна претпоставка таа живеела во неговото срце околу 5 години.

„Тоа беше шок и за мене и за моите блиски, бев момче имав само 20 години , сите бевме збунети, живеев со тој паразит во моето срце а не чувствував ништо, максимално физички активен, мислев дека сум здрав, не не било така. Ја прифатив вистината, се соочив со тоа и знаев дека мора час поскоро да се ослободам од тоа. Имав неколку испитувања, лежев во воена болница , бев три пати и во Германија но никој не се нафаќаше да го отвори моето срце и да ја извади Ехинококовата циста . Ризикот беше голем а исчекувањето ја зголемуваше неизвесноста. Стапивме во контакт со д-р Жан Митрев, тој тогаш се уште работеше во Германија, советот од него беше да не се оперира додека не си оформи капсула околу неа, заради тоа земав лекови. Терапијата ја примав околу година ипол, како што ми рече д-р Митрев ,веќе беше ппдготвена за де се отстрани без последици по моето здравје. По отворањето на специјалната болница „Филип Втори“ се договоривме за операција , моето срце бешево рацете на д-р Митрев. Во разговорите со него добив верба дека операцијата ќе има добар крај не се плашев, со душа чекав да дојде денот 27 март 2001 година, ден на операцијата.

Состојбата на Кире ја објаснува д-р Тања Анѓушева медицински директор на „Филип Втори“ која се грижела и го лекувала Кире постоперативно како одговорен лекар во одделот на интензивна нега:„Ехинококовата циста се наоѓаше во мускулот на предниот ѕид од левата комора и притискаше врз левата предна десцедентна артерија, тоа е артерија која што го храни предниот ѕид со крв, со што го пореметуваше хранењето на истата . Бидејќи цистата беше многу голема, шуплината на левата комора кај Кире беше толку мала што тој континуирано страдаше од недоволно снабдување на крв на сите органи во неговиот организам. Значи интраоперативно се извади Ехинококовата циста, операцијата беше правена во присуство на специјален хипертоничен раствор ,тоа е раствор со голема концентрација на шеќер за да сите оние живи клетки од Ехинококовата циста кои што постојат, да се уништат за да се спречи ново растења на нова таква циста. Самата операција бара голема вичност на операторот а исто така и одлично знаење на луѓето кои се со него и во постоперативната нега и водење на пациентот.

Опасноста беше огромна бидејќи при вадење на цистата можеше да се пресече главната артерија што го храни левиот мускул и да се предизвика вештачки инфаркт и срцева слабост, кое би значело смрт за пациентот. И затоа многу од центрите го одбиле за оперативно лекување . Операцијата беше неминовна , бидејќи цистата се наоѓаше во близина на самата крвна артерија. Со растењето на цистата може да врасне во крвниот сад на срцевиот мускул и да се прошири нис целиот организам и да предизвика сепса и шокова состојба и пациентот да почине. Правилното и професионално следењето е од многу голема корист затоа што тој временски период ја верифицира успешноста на техниката на неговото лекување. Како што гледате и 14 години потоа Кире е здрав, живее нормално и ние сме горди што го имаме како дел од тимот на „Филип Втори“, изјави д-р Анѓушева.

Кире денеска има 37 години , татко е на две малолетни деца миомче и девојче на возраст од 5 и 3 години, среќен во кругот на најмилите, поддршката од сопругата ја има постојано. Секој слободен ден го поминуваат во заеднички часови, на места кои им даваат моменти за релаксација и одмор. Спомените секогаш го навраќаат во неговото родно Кривогаштани кое го посетува многу ретко. На работа е почитуван колега, одговорен на болничарите . Повеќе од 13 години Кире се грижи за болните во „Филип Втори“ исто онака како што за него во 2001 се грижеше медицинскиот персонал на оваа болница.Стручниот текст за овој случај е даден со елоквентен приказ на техничката постапка и презервацијата (односно заштита на мускулното ткиво) така што секој кардиохирург кој што се бави со таа проблематика може да го види и да го примени во пракса на пациент кој што би му се јавил во секојдневието .Стручниот текст за случајот на Кире и денска после толку години е еден од најчитаните во светот на кардиохиургијата. Ова го покажуваат статистиките на светските стручни здруженија. Горди сме што овој случај на нашиот Кире е еден од најцитираните текстови.Текстот со стручниот приказ можеде да го видите на следниот линк

http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=0fcf799d2c194705ca83ab0da571affcc1c76a141188944c
http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=a242170f61759ef4f873f6fb05f399a241ca0009e02011b5
http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=9878821efb959aefc71728071cf1eaa46c5b58e007555a15
http://biomedupdater.com/urlu8c?srk=a21e694b2ec03abcfff979079c2150d724f2542517495183

http://biomedupdater.com/?&kwr=+2006/6:2015/12[publicationdate]+[[Note:+you+can+edit+the+PublicationDate+and+resubmit+this+query.]]+e8fhef75fd052e2dd722dec4514326e5e09babf41c727f0cb7edac9912595e1ee4dfaf8539e911e7828e6d437edaa6bb781df011a86ed376bfab11a45027e0a059d1d9b5947866b1b3e513e3f41e6cbd6ef527c36812042cc9f9882e79c669bf2a5a5e8de7177ce3c9beda8ebd78e0edfa490130e7a4c82d539c0f6b808cd594c27ca0bd4849552a6c724543451b4e6b44bccc4c01a48668244f451870d2455dc389c490a2g45c&cmpgp1026Uet1027Ul=ICD51026TET685999042&fwpmd=301&dt02=&sbr=13751188300028371964124128340558c9ea3e6115b28afc783268e34b4cb691454&ndpct=820663469a0bcce605bc512eb95be22e0dfe8bbe3c5b11d3112e64cafcb2a944&lttl=List+1:+Top+Articles,+Since+2006+(publication+date+of+the+domain+article),+in+the+Domain+of+Article+16318934+and+Keyword+’cardiosurgery’

Специјалната болница „Филип Втори“ добитник на национално признание за проектот „ТУКА КОГА СМЕ НАЈПОТРЕБНИ“

Во организација на Министерството за економија на РМ по осми пат беа доделени награди и признанија за најдобрите општестевено одговорни практити на македонските претпријатија . На конкурсот беа пријавени 34 мали и големи фирми, со 50 проекти поделени во 5 категории. Специјалната болница по хируршки болести „Филип Втори“ учествтваше со проектот „ТУКА КОГА СМЕ НАЈПОТРЕБНИ“ во категоријата вложување во заедницата во рамките на големи претпријатија. За истиот беше награден со признание кое беше врачено од страна на претседателот на Координативнто тело за општествена одговорност на претпријатијата г-динот Александар Николов.

Проектот се одвиваше континуирано преку помош во храна и лекови на социјално загрозените лица како и бесплатни здравствени услуги прегледи, операции, интервенции. Исто така едуктивна и здравствена помош преку различен пристап на поедини целни групи за подигање на свеста за значењето на здравјето и промоција на здравиот живот. Организрање на седумдневен камп на родители и деца наши пациенти со вродени срцеви мани, кој традиционално е во соработка со Црвениот крст и се реализира во Струга. Советувања за болни и работилници за пензионери и млади. Сите овие активности се спроведуваа од страна на тимот лекари на „Филип Втори“ по иницијатива на Академик д-р Жан Митрев. Ова признание доделено од државата е поттик за понатамошни успеси и општествена одговорност во заедницата.

Честитки, за Филип Втори и ваквата акција

Воедно ,сакам да им порачам на граѓаните, да се пријаваат,за нивно добро.
Иако акцијата е бесплатна, прегледите се од страна на врвните стручњаци, лекари специјалисти и хумани, ќе добиете таков преглед и совет, каде никаде на друго место во Македонија, нема да го добиете.Ова го пишувам од лично искуство.Точно пред две години во Струмица бев, на таков бесплатен преглед кај д- р Енвер Идоски и не само што сум задоволна,туку и восхитена,од стручноста, пристапот , примена со насмевка од самиот доктор.Едноставно , немам зборови.Голема благодарност до д-р Енвер Идоски.Благодарение на “Филип Втори „ јас сега сум жива , а и насмевката и среќата на моите две малолетни деца се врати.Ако не беше Филип Втори , денес можеби јас немаше ова да го пишувам,а моите деца ке беа сираци.Цели пет години шетав по државна, интернисти, кардиолози, невролози, прво во Струмица, а потоа во Скопје и само ме клука со лекарства и ми кажуваа приказни , демек сум здрава, само си замислувам.Најлошото, беше што од ден на ден , здравјето ми се влошуваше, понекогаш ми беше толку лошо,што моите деца исплашено плачејќи ме прашуваа МАМО КЕ УМРЕШ ЛИ?На крај се решив и не слушав никој и летото отидов во „Филип Втори“.За само 4800 денари ,ми открија вродена срцева мана ,и со партиципација од само 6 000 денари,( зафатот го покрива фондот) ми го спасија животот.
Катерина Чонева

Абдула Љатифи првиот пациент со торакална ендоваскуларна аортна замена- ТЕВАР процедура

19 јули 2015 е датумот кој професорот по географија Абдула Љатифи ќе го помни до крајот на животот . И не само тој, туку и неговото семејство. И ако некој некогаш во аналите на медицината во Македонија го пронајде неговото име ќе прочита дека Љатифи е првиот пациент врз кого е извршена Торакална ендоваскуларна аортна замена така наречена ТЕВАР процедура . Безмалку 4 месеци после првата интервенцијата имавме средба со нашиот пациент и со неговата ќерка Њомза во нивното родно Куманово.

Разговорот го започнавме со Њомза која е медицинска сестра во кумановската болница, голем борец за животот на сопствениот татко кој пред оваа интервенција, во 2011 година во „Филип Втори“ беше опериран при што му беа направени 4 бајаси. „Прво да се заблагодарам на целиот тим на „Филип Втори“ најголема благодарност до д-р Митрев. Јас како медицинско лице прв пат преку случајот на татко ми слушнав и научив што значи ТЕВАР . Татко ми 2 дена беше со големи болки , на 31 мај на денот кога јас сум родена, на клиника му беше напрвена и првата компјутерска снимка. Тоа беше мојот најтежок роденден , го земав татко го однесов таму за да се консултирам со докторите. Ситуацијата беше страшна , на клиника ми кажаа дека шансите за операција на татко ми се многу мали , невозможно е да се оперира . Потоа , јас лично барав да се сретнам со д-р Митрев, тој рече дека во Македонија до сега не е направена таква интервенција и дека максимално ќе даде се од себе за да помогне на татко ми, да му се постави стент. Се обратив до Фондот од таму беше испратено официјално барање до кардиологија и во рок од 4-5 дена фала на Господа добив одговор дека Фондот ќе го покрие трошоците за интервенцијата , ТЕВАРОТ на татко ми.

Морам да Ви кажам дека ова е прва интервенција во Македонија која во светот е позната како ТЕВАР. Истата беше со голем ризик по здравјето на татко ми. За тоа бев уредно информирана од тимот на „Филип Втори“ , бидејќи морав да потпишам документ за согласност , но и за сознание за можните последици. Благодарност на екипата на д-р Митрев , на д-р Анѓушева, на д-р Милев, тие луѓе цело време беа моја поддршка , како мојот татко да е и нивни. Интервенцијата беше на 19 јули , ЦД-то од интервенцијата на татко ми беше испратено во Виена и во Минхен, да побарам мислење и од таму. Првата интервенција во Македонија е направена кај татко ми. Кога видовме слика од компјутерот ден после интервенцијата се гледаа 2 стента направени на перфектен начин . Втората компјутерска снимка беше направена 2 месеци подоцна,резултатите беа одлични. На татко ми и со авион му дозволија да патува, тој се чувствува феноменално, јас немам други зборови, можам да ви кажам дека сум премногу среќна што д-р Мтрев прв во Македонија ја направи оваа интервенција. Благодарана сум што ФЗОМ дозволи сретствата за истата, не само заради татко ми, среќна сум што со ова и другите ќе имаат можност да ја имаат интервенцијата.

Кога ја информирав докторката Анѓушева дека Фондот позитивно одговорил на моето барање, таа ми напиша вака: „ БЛАГОДАРАМ ЊОМИ, ТОЛКУ КОЛКУ ШТО СУМ СРЕЌНА ДЕКА ТАТКО ТИ ЌЕ СЕ СПАСИ, СРЕЌНА СУМ И ЗАРАДИ 36 ГОДИШЕНИОТ ПАЦИЕНТ КОЈ ОД СООБРАЌАЈНАТА НЕСРЕЌА ИМА ПОВРЕДА НА АОРТАТА , СЕГА КЕ МОЖЕ И НЕГО ДА ГО СПАСИМЕ“. Сретнав толку добри, толку хумани луѓе кои ми помогнаа и имам најдобро мислење за клиниката на д-р Митрев. Хуманоста и човечноста на д-р Митрев ќе ја потврдам со уште едне факт. Димензиите за стентот кој требаше да се направи по мерка се испратија во странство. Од нивното испраќање до готовиот стент најверојатно требаше да поминат неколку денови.И не се знаеше уште колку време татко ми треба да остане во „Филип Втори “. Разговарав со д-р Митрев и му кажав дека морам да си го земам татко дома додека да дојде стентот бидејќи престојот во болницата како приватна установа не е бесплатен . Во тој момент д- р Жан Митрев ја викна неговата организаторка и тие негови зборови ме оставија без коментар , вака и кажа : „ Пациентот од утре нема ништо да плаќа, ќе биде мој гостин додека да стигне стентот и додека да се направи интервенцијата. “ Така и се случи . Дасакалот по географија среќен заради неговото добро здравје при оваа една наша средба ни изјави:„ Мене ми е драго што пак Ве гледам, се чувствувам феноменално, интервенцијата траеше околу час и 40 минути. Следниот ден се чувствував толку добро , што мислев дека можам до Куманово да тргнам пеш. И денеска после неколку месеци моето здравје е одлично , од првиот ден почнав со работа, многу сум му благодарен на д-р Жан Митрев“Во специјалната болница по хируршки болести „Филип Втори “ од 19 јули кога е направен првиот стент на торакална аорта (т.н ТЕВАР процедура) до денеска уште кај петмина наши пациенти на различна возраст им беше извршена оваа интервенција..

Get the Flash Player to see this player.