Минимално инвазивна процедура при која со тенка игла се зема примерок од тумор или сомнителна промена, најчесто под контрола на ултразвук или компјутерска томографија. Се користи за проценка на тумори на дојка, лимфни јазли, тироидна жлезда, бели дробови и други органи.

Земање поголем примерок од ткиво со специјална игла, што овозможува подетална патохистолошка анализа и прецизно одредување на типот на туморот, неговата агресивност и чувствителност на терапија.

Ултразвук, компјутерска томографија (CT) и магнетна резонанца (MRI) за откривање, локализација и проценка на распространетоста на туморот. Овие методи се користат и за следење на ефектот од терапијата и евентуално појавување на нови промени.

Обработка и анализа на земените примероци во соработка со референтни лаборатории, со цел прецизно утврдување на видот на малигното заболување и неговите карактеристики.

Дополнителни анализи кои овозможуваат откривање на специфични маркери и рецептори на туморот, важни за избор на таргетирана или хормонска терапија.

Тестирање на генетски промени и мутации поврзани со одредени типови на канцер, со цел избор на таргетирана терапија и персонализиран третман.

Системски третман со цитостатици, прилагоден според видот и стадиумот на малигното заболување. Терапијата се планира индивидуално и може да се дава како самостоен третман, пред операција, по операција или во комбинација со други онколошки методи.

Најчеста форма на апликација, при која лековите се даваат преку венски пристап. Се применува кај различни типови на солидни тумори и хематолошки заболувања.

Апликација на терапија директно во ликворот, кај пациенти кај кои постои зафатеност или ризик за зафатеност на централниот нервен систем. Во одделот се применуваат лекови како метотрексат и трастузумаб според клиничката индикација.

Локализирана апликација на терапија во плевралниот простор кај пациенти со малигни плеврални изливи или туморски промени на плеврата. Најчесто се применуваат цисплатин и таксани.

Апликација на цитостатици директно во абдоминалната празнина кај одредени тумори и перитонеални метастази. Во зависност од индикацијата, се применуваат оксалиплатин, цисплатин и таксани.

Локален третман кај тумори на мочниот меур, при кој лекот се аплицира директно во мочниот меур. Најчесто се користи гемцитабин.

Третман за намалување на несаканите ефекти од хемотерапијата, вклучувајќи терапија против гадење, болка, инфекции, анемија и нарушувања на имунитетот.

Изборот на терапија се базира на клиничката состојба, патохистолошките резултати, генетските анализи и индивидуалните карактеристики на пациентот, со цел постигнување на најдобар можен ефект и минимизирање на несаканите реакции.